همشاگردی سلام....

هر چند عاشقان قديمی

از روزگار پيشين تا حال

از درس و مدرسه...از قيل و قال بيزار بودند...

اما اعجاز ما همين است...

ما عشق را به مدرسه برديم....

در امتداد راهرويی کوتاه...در يک کتابخانه ی کوچک...

بر پله های سنگی دانشگاه و ميله های سرد و فلزی...

گل داد و سبز شد...

آنروز...روز چندم مهر...يا چند شنبه بود نمی دانم

آنروز هرچه بود....از روزهای آخر پاييز...يا آخر تابستان....فرقی نمی کند

زيرا ما هر دو در يک بهار چشم به دنيا گشوده ايم...

ما هر دو در يک بهار چشم به هم دوختيم...

آنگاه ناگهان متولد شديم و نام تازه يی بر خود گذاشتيم...

فرقی نمی کند آن فصل...فصلی که می توان متولد شد...حتما بايد بهار باشد و نام تازه ی ما ...

حتما ديوانه وار بايد باشد.....

فرقی نمی کند...امروز هم ما هرچه بوده ايم..همانيم...

ما باز می توانيم هر روز ناگهان متولد شويم...

ما همزاد عاشقان جهانيم....

سال جديد تحصيلی رو به همه دوستای گلم که به مدرسه و يا دانشگاه ميرن و يا در راه علم قدمی..هر چند کوچک بر ميدارن...تبريک ميگم.....

                                                         فدای همه شما :

                                                                 جودی / سمانه تو